~ Murmúrios ~

~ This blog is a work of fiction. Names and characters are the product of the author's imagination and any resemblance to actual persons, living or dead, is entirely coincidental. ~

~ lees alles ... ~
... over Elise

~ mail 'n more ~
m@il me

~ stelling van de week ~
Reageer nu!

~ zoekresultaten ... ~
... op een rijtje

~ other people's blogs ~
B-artwork
Bubs
CVD's weblog
D's days
Dante
Dit adres
Film van alledag
Gerko's weblog
Gras groeit
Joy's updates
Kalphonius
Karin
Kleine man
Neneh
Newsflash 2000
Orangez
Pieuwvogel
Renesmurf
Sannet
Sanzine
Sas
Scaryduck
Scheepslog
Timmietv.nl
Vryage


~ useful links ~
Dictionary
Word Lingo
Free translation


~ archives ~



~ quotes ~

"Vacuum cleaners suck because they blow"
- G.J. van Nes

"Only two things are infinite, the universe and human stupidity, and I'm not sure about the former"
- Albert Einstein

"When I read about the evils of drinking, I gave up reading"
- Henry Youngman

"Een atoom is kleurloos. Maar gekleurde atomen zijn geen gekleurde atomen, maar atomen met een extra kleuratoom... die je niet ziet!"
- J. Asper

"Als niemand
luistert
naar niemand
vallen er doden
in plaats van
woorden"
- Jana Beranova

"Women and cats will do as they please, and men and dogs should relax and get used to the idea."
- Robert A. Heinlein

"Love is when a girl puts on perfume and a boy puts on shaving cologne and they go out and smell each other"
- Karl, age 5

"Politiek is de kunst om te voorkomen dat mensen zich met hun eigen zaken bezig kunnen houden."
- Paul Valery

"Politicus is niet zo'n slecht beroep. Als je succes hebt krijg je er veel voor terug, en als je afgaat kun je er altijd nog een boek over schrijven."
- Ronald Reagan

"Ik heb de buitenlandse politiek bestudeerd. Ik weet hoeveel werelddelen er zijn."
- George Wallace

"Het is niet overdreven om te stellen dat de zwevende kiezers alle kanten op kunnen gaan."
- George Bush Senior

"Originality is the fine art of remembering what you hear but forgetting where you heard it."
- Laurence J. Peter

"De laatste tijd heeft suiker sterk de neiging suiker te zijn."
- G. de Raaff

"Als je de tijd na de donder vermenigvuldigt met de snelheid heb je de afstand. Dus als je de afstand deelt door de snelheid weet je precies hoe snel je geteld hebt."
- Herman Finkers

"Er zijn twee regels voor succes: 1. Vertel nooit alles wat je weet."
- Roger J. Lincoln

"Een geheelonthouder is iemand die de kater uit de boom heeft gekeken"
- Cees Buddingh

"Snelwandelen is zoiets als een wedstrijd wie het hardst kan fluisteren."
- Bob Q. Costas

"I have six locks on my door all in a row. When I go out, I lock every other one. I figure no matter how long somebody stands there picking the locks, they are always locking three"
- Elayne Boosler

"I had a linguistics professor who said that it's man's ability to use language that makes him the dominant species on the planet. That may be. But I think there's one other thing that separates us from animals. We aren't afraid of vacuum cleaners."
- Jeff Stilson

"A lady came up to me on the street and pointed at my suede jacket. 'You know a cow was murdered for that jacket?' she sneered. I replied in a psychotic tone, 'I didn't know there were any witnesses. Now I'll have to kill you too."
- Jake Johansen

"A hat should be taken off when you greet a lady and left off for the rest of your life. Nothing looks more stupid than a hat."
- P.J. O'Rourke

"I have a rock garden. Last week three of them died."
- Richard Diran

"Frisbeetarianism is the belief that when you die, your soul goes up on the roof and gets stuck." - George Carlin

"The major difference between a thing that might go wrong and a thing that cannot possibly go wrong is that when a thing that cannot possibly go wrong goes wrong it usually turns out to be impossible to get at or repair."
- Douglas Adams

"A signature always reveals a man's character - and sometimes even his name."
- Evan Esar

~ Saturday, January 08, 2005

 
Mijn piercing

Ik wou dat ik een heel gaaf verhaal had. Dapper. Vol spanning. Heldhaftig ook. Zo'n verhaal waarbij mensen je met grote ogen aankijken, begrijpend knikken en dan zeggen dat het niet anders kon, en dat ze het helemaal begrijpen nu.


bron: www.argee.net
De Zuidpaal


Maar zo'n verhaal heb ik niet, en daarom zou ik zelfs genoegen nemen met het bevestigen van alle dingen die de afgelopen dagen zijn geopperd. Dat er een vriendin naar je toekomt en zegt: "hee, Elise, heb je een piercing laten zetten?" En dat jij dan kan zeggen dat je dat al even van plan was, en dat je er bijna niks van voelde. Of dat mensen vragen of je gevochten hebt, en jij ze dan vertelt dat je er normaal niet zo snel op los slaat, maar dat je nu echt niet anders kon. Dat mensen je bezorgd opnemen, en jij ze gerust kan stellen. "Ha, dit is nog niks. Je had die ander moeten zien."

Alles, om maar te verklaren waarom er een grote pleister over mijn wenkbrauw heen zat geplakt en ik drie dagen lang hoofdpijn had. Waarom twee dispuutsgenootjes diezelfde avond nog liefdevol de wond inspecteerden, een zwaluwstaartje knipten en me vervolgens iedere twee uur opbelden om te controleren of ik nog wakker wilde worden. Waarom ik het meest bizarre telefoongesprek had dat ik ooit om vier uur 's nachts gevoerd heb. "Goeiemorgen, hoe heet je?" "Elise" "En welke dag is het vandaag?" "Uh, vrijdag." "Okee, weltrusten!"

De waarheid is dat ik mijn trein moest halen, achterstevoren een gesprek voerde en gewoon heel hard tegen een paal aan ben gerend.



~ Monday, January 03, 2005

 
Verkouden

We liepen samen buiten in het donker. We waren net klaar met eten en zijn hond moest uitgelaten worden. En terwijl we praatten over kou, en over kerstlichtjes en nieuwe laarzen die leuk klikten op het asfalt, draaide hij een sigaret.


zakdoekje?
Zakdoekje


Hij rolde de tabak tussen zijn vingers heen en weer. Maakte er een mooi rolletje van. Hij likte langs het randje, plakte hem dicht, drukte even aan, likte toen weer, drukte weer aan, en zuchtte toen het maar niet bleef zitten.

Een beetje moedeloos klonk het toen naast me: "hee Lise. Volgens mij is mijn vloei verkouden..."



~ Friday, December 31, 2004

 
Goed Voornemen

Ik doe altijd aan goede voornemens. Ik heb er ieder jaar ook altijd heel veel. Iedereen doet hier aan heel veel goede voornemens. Dan staan we op 1 januari in de stad, in het café, en dan tikken we onze glazen met bier of bessen, want iedereen drinkt hier bier of bessen, tegen elkaar aan. "Op het nieuwe jaar. Dat ik komend jaar maar eindelijk eens hard voor school mag werken." "Ja," zegt de ander dan. "Op school. Dit jaar ga ik echt eens op tijd beginnen met leren." En dan drinken we ons bier of onze bessen op.


bron: www.fcs.uga.edu
Besjes


"Op sport!" zeggen we dan bij ons volgende glas. "Ja, op sport. Dit jaar ga ik echt meer sporten. Ik ga zwemmen, ik ga hardlopen en ik ga skaten. Ga je mee?" "Ja", is dan het antwoord. "Ik ga mee. Op sport." En dan tikken we onze glazen weer tegen elkaar aan.

Daarna volgen nog op tijd naar bed gaan, en minder drinken, en vaker de afwas doen in plaats van hem dagen in het teiltje onder het bed te laten staan, en kamer opruimen natuurlijk, en meer fruit eten, en bij het volgende rondje niet meer zo hard de glazen tegen elkaar aantikken, en zo snel mogelijk alle verschillen zien in het volgende zoekdeverschillenspelletje van photoplay, en hoe meer bier of bessen we drinken, hoe origineler de goede voornemens worden.

Maar die goede voornemens moeten allemaal nog komen. Nu wil ik het over een heel ander goed voornemen hebben. Eentje die ook veel toepasselijker is hier. Eentje waar ik al langer mee in mijn hoofd rondloop, maar waar ik door allemaal tentamens en persoonlijke omstandigheden maar niet aan toekwam.

Volgend jaar wil ik weer gaan schrijven.




~ Friday, July 02, 2004

 
Oorverdovend Oranje

"Nee!" klonk het heel hard naast mijn oor. "Neeee!" En toen: "ja, o, nee, oe! Bijna!" En weer even later: "ohoo, neehee, wat doet hij nou weer? Seedorf eruit! Seedorf moet er echt uit!" En na nog een keer "wat doet Seedorf nog steeds op dat veld?" was het dan weer "o, gele kaart! Nee, wacht, rood!" of "jahoor, ga maar weer liggen. Mietje!" Niet alleen hij hoor, maar het hele café. Ik ook. Want als er iets zenuwslopend is, dan is het wel voetbal kijken in het café als Nederland daar voor onze eer, roem en glorie strijdt.


bron: www.lisarein.com
Gevonden toen ik naar voetbal zocht


Vroeger, toen we nog ultrageheime hutten bouwden in een drooggevallen sloot en legertje speelden in het park, en toen moeders eeuwig zuchtten als we thuiskwamen omdat er altijd wel iemand in de modder was gevallen maar dat is weer een heel ander verhaal, vond ik voetbal kijken stom. Helemaal in het oranje lopen en verplicht oranje mayonaise en gebak eten ook. Alles wat oranje was, werd genegeerd. Lekker rustig was dat wel.

Dat heb ik jaren volgehouden. Maar toen ging het fout. Het was EK, er moest gevoetbald worden, en de allerleukste jongen uit het hele dorp vroeg of ik bij hem thuis de wedstrijd wilde komen kijken. In de plotselinge paniek die daarop volgde, was één ding al snel duidelijk. Ik kon daar natuurlijk nooit gaan kijken terwijl ik geen idee had hoe lang een wedstrijd duurde, wat buitenspel was, of hoe ik Kluivert en Overmars uit elkaar moest houden. Een vriend van me bracht redding. Twee dagen lang gaf hij een intensieve spoedcursus over alles wat maar enigszins te maken had met voetbal en voetbaldingen, en tegen de tijd dat hij daar mee klaar was, wist ik alles over heel voetballend Nederland. Overmars was dat kleintje.

Die plotselinge interesse is nooit helemaal overgegaan. In voetbal dan. En daarom vond ik het niet eens echt erg toen hij na een luid "buitenspel! Dat was hartstikke buitenspel!" naast mijn oor ook nog eens kwam met "eikel, dat was een Tsjech!" Ik snapte hem wel. Want als er iets zenuwslopend is...



~ Wednesday, April 21, 2004

 
Het groeien van onze trap

Ongeveer een jaar nadat ik mezelf genezen verklaarde, kreeg Henk hoofdpijn. Zulke hoofdpijn dat hij er niet van naar school kon en het liefst heel lang in bed lag. En het ging maar niet over ook, terwijl de dokter en de bloedtest geen idee hadden waar die hoofdpijn vandaan kon komen.


bron: www.slz.nl
het Epstein-Barr-virus


Dat was twee weken geleden. Toen kreeg hij ineens een keelontsteking en grote opgezwollen klieren erbij. Opnieuw werden er buisjes bloed afgenomen en naar het laboratorium gebracht. Ditmaal gaven ze wel de oorzaak aan.

Hij heeft Pfeiffer. Nu is hij degene die op de bank ligt en domme video's kijkt. Die een hele dag niks anders doet dan liggen en hangen en zich 's avonds afvraagt hoe hij in hemelsnaam zo moe komt. Die de trap ineens honderd keer zo hoog vindt geworden. Ik vind het zo vervelend voor hem.

Lief broertje, heel veel beterschap! Nog heel even, en dan kunnen we in de zon en aan de zee samen uitrusten!



~ Sunday, April 18, 2004

 
bron: www.ukrainianproject.comAls Elise van huis is ...

... dansen de muizen al paaseieren etend op bed.

Eerst was ik van plan om hier iets te gaan schrijven over de Crazy Piano's. Hoe we daar met het dispuut heen gingen, maar dat we eerst pizza's zijn gaan eten bij Steph en dat die heel erg lekker waren, en dat het daar in Scheveningen heel erg gezellig was, en dat we ontzettend veel liedjes aan hebben gevraagd, en dat Elly en ik van tevoren tegen elkaar hadden gezegd dat we net als vorige keer op de piano gingen dansen maar dat we dat toch maar niet hebben gedaan, en dat we op de terugweg net onze trein hebben gemist. Zulk soort dingen. Maar dat doe ik niet.

In plaats daarvan ga ik schrijven over hoe blij Sanne en ik die avond waren dat we alleen nog maar tanden hoefden te poetsen en dan zo ons bed in konden duiken. Hoe ik mijn kamer binnen kwam, het licht aandeed en midden op mijn bed ineens een muis zag zitten. Ik keek naar de muis. De muis keek naar mij. En sprong toen achter mijn bed.

Een half uur lang heb ik hem achterna gezeten, voor ik besloot dat hij weg was. Ondertussen hoopte ik dat hij daar zo getraumatiseerd van was geraakt dat-ie nu nooit meer over mijn bed zou gaan wandelen. Niet dus.

We kwamen net terug van een rondje Leiden, waar we waren geëindigd in een café en achter het bier. Midden op mijn bed holde weer de muis heen en weer, en dook er toen weer achter. Het halfje bruin volkoren op mijn bed was nog helemaal intact. De zak chocolade paaseitjes die hij voor me mee had genomen omdat ik alle antwoorden op zijn prijsvraag niet fouter had kunnen hebben, vertoonde ineens verdacht veel tandafdrukken. "Ha, het is zeker een vrouwtjesmuis!" grapte hij, maar maakte dat later weer goed door plat op zijn buik onder mijn bed naar muizenholen te zoeken.

Sindsdien heb ik officieel een muis in mijn kamer. Hij zit op mijn bed als ik 's avonds laat thuis kom, holt uit het holletje tussen mijn klerenkast en mijn koelkast als ik tv zit te kijken en 's nachts hoor ik hem onder mijn bed rondrennen als ik probeer in slaap te vallen.

Ondertussen is er één ding waar ik heel, héél blij om ben.

Dat ik niet bang ben voor muizen.



~ Sunday, April 04, 2004

 
Terug

Neehoor, ik was jullie niet vergeten. Echt niet. Ik heb heus wel aan jullie gedacht terwijl ik bezig was met heel andere dingen dan schrijven en bloggen en plaatjes zoeken die bij de teksten hier passen. Even had ik een pauze ingelast, want die heel andere dingen namen heel veel tijd in beslag. Maar ik ben er dus weer. Hoi.


bron: users.tebenet.nl
Pauze


Pauzes inlassen kan best leuk zijn. Ineens kom ik om in de onderwerpen waarover geschreven kan worden, of waarover geschreven moet worden omdat ik dat heb beloofd. Maar dat geeft niet, want schrijven is hartstikke leuk, en blogger is geduldig.

Binnenkort komen ze er allemaal aan. Al die stukjes die de komende tijd in een schrijfbui geproduceerd gaan worden. Nu wilde ik alleen even vertellen dat alles heel erg goed met me gaat, dat ik jullie bezorgde mailtjes heel erg lief vond, en dat de pauze helemaal af is gelopen.

Elise is terug. Hoi!



~ Monday, March 08, 2004

 
Tentamens

Drie stuks! Whaaa!


bron: www.hnet-europ.org
Stress


Duimen jullie?



~ Saturday, February 14, 2004

 
Dagje dierentuin

Op één stond parachutespringen. Op twee bungeejumpen en toen abseilen en toen Sixflags, en uiteindelijk op vijf boompje klimmen. Dat was de top vijf van mogelijkheden die hij gisteren had bedacht nadat ik hem had verteld dat het hoog zou zijn en het er hard waaide. Dat was geen van beiden zo, maar het was dan ook niet de bedoeling dat hij het zou raden.


bron: www.11.be
Beestjes


In plaats daarvan gingen we naar de dierentuin in Rotterdam. Dat was in me opgekomen toen ik het met een vriendin had over die dingen die je Vroeger zo leuk vond, maar eigenlijk nooit meer deed. In botsautootjes zitten, of op draaimolenpaarden, of met kinderfeestjes naar het zwembad (en de standaard 'ik zeg niet wat we gaan doen maar neem je zwempak mee en je wordt thuisgebracht' op de uitnodiging). En naar de dierentuin gaan dus.

Hij zou de route bepalen en ik zou met al mijn richtingsongevoeligheid de aanwijzingen opvolgen. Toen we zagen dat er een rodepijlenroute door het park was uitgezet, besloten we die gewoon te volgen. Althans, totdat we de pijlen kwijtraakten en toen alsnog onze eigen route liepen.

We zagen zebra's en schildpadden en vlinders, en geen olifanten want die waren zoek, maar wel haaien en heel veel andere vissen en tapirs en een Chinese tuin (waar ze geen saké hadden omdat dat Japans was, zoals hij heel bijdehand opmerkte toen ik er wat over zei) en giraffen en gorilla's en slangen en een zeeleeuw die Elise heette. En nog heel veel meer dieren. Het was leuk.

We liepen zes uur door de dierentuin. En toen gingen we wat eten. Geen van beiden kwamen we vaak in Rotterdam dus het was een beetje zoeken, maar we vonden wel een leuk restaurantje waar ze pannenkoeken en lasagne hadden. En de meest vreselijke combinatie van muziek ooit, maar dat vergaven we ze omdat het er gezellig was.

Aan het einde van de dag vroeg ik hem: dierentuin of parachutespringen? Hij zei dierentuin. Ik was het met hem eens.



~ Monday, February 02, 2004

 
Toe

Samen met mijn moeder zat ik in de keuken. We dronken koffie, hadden de radio op de achtergrond aanstaan en probeerden de cryptogram op te lossen die altijd in de zaterdageditie van de NRC staat.


bron: www.funservicesinc.com
Spelletje


Moeder: zeg Elise, nou moet je me toch eens helpen. Er is zo'n liedje, en dat komt best vaak op de radio, maar iedere keer versta ik iets dat zo raar is dat het gewoon niet kán kloppen.

Elise: wat dan?

Moeder: there will be no white flag above my toe.

Ik heb nog eens goed naar Dido geluisterd. En inderdaad, ze zou het best gezongen kunnen hebben. Sterker nog. Ik hoor niks anders meer nu!




Powered By Blogger TM